हिल्सा_फिश_करी....
हिल्सा हा मासा पश्चिम बंगाल मधील लोकांचा सर्वात लोकप्रिय मासा आहे. आसाम, त्रिपुरा मध्ये देखील हा मोठ्या प्रमाणात खाल्ला जातो. आपल्या महाराष्ट्रात हा मासा आहे कि नाही मला याची काही कल्पना नाही किंवा त्याच नाव काय आहे तेही मला माहित नाही. जपान मध्ये बंगाली कम्युनिटी फार मोठी आहे. त्यांनी हिल्सा मासे संपूर्ण समूहाने एकत्रित मागवले होते. यजमानांच्या मित्राने सहज विचारले तुम्ही घेणार का? मी काही मासे खात नाही. पण, माझ्या बायकोला आवडतात, माझ्यामुळे तिला खायला मिळत नाही. तर तिला विचारतो. मी आपल सहज सहाच्या दरम्यान फोन केला, जेवण काय बनवू? तर त्यांना अस शॉक लागल्यासारखं आठवलं. मीही हसले.. आणा म्हंटल तोपर्यंत मी भात, चपाती, सलाड, किवी ज्यूस वगैरे बनवून ठेवते. एखाद ज्यूस, व्हेजिटेबल सलाड किंवा फ्रुट सलाड मी रोजच्या जेवणात बनवतेच. मासा घरी येई पर्यंत सगळा स्वयंपाक तर झालाच त्याबरोबर मसालाही तयार झालेला होता. म्हंटल आता हा साफ कसा करायचा?.. मी देतो थांब.. नको.ओ.ओ.. राहूदेत मी करते.. मनात विचार केला, हा.. “मी खाणार नाही” अस काही म्हणाला नाही, मग याने जर साफ केला तर.., नकोच आपणच करूया... आता मासा साफ करून बनवायची माझी पहिलीच वेळ होती. कारण घरी मम्मीच सगळ काही करायची आणि इथे आम्ही फक्त जपानीज “साल्मन” आणि “सुशी” याव्यतिरिक्त कुठलाच मासा आणलेला किंवा खाल्लेला नाही. हे मासे साफ करून, कापून पॅक केलेले मिळतात. तसही जपानीज लोक कच्चेच मासे खातात. मासा बराच मोठा असल्यामुळे मी जरा फोटो काढले, डोक आणि डोळे चाकूने कोरायला गेले तर. अगं.ग..ग...! खेळू नकोस त्याच्यासोबत, नको अस नको करूस अजिबात.. खाणार आहेस न?, मग त्याला मान-सन्मान दे...! ग्प्पप्प्प कुठही इमोशनल करू नकोस मला.. मोठा असल्यामुळे अर्धा फ्रीजर मध्ये, अर्धा करी. पण.,मला छान जमला साफ करून कापायला. आणि करी देखील खूप खूप चविष्ट झाली. अगदी जशी माझ्या जिभेवर माशाची जी चव रेंघाळत होती तशीच. आम्ही ठरवलेलं.. नाही चांगला लागला तर, लगेच बाहेर टाकायचा अजिबात विचार नाही करायचा कारण आजारी पडण्यापेक्षा हे चांगल . कुठलाही मांसाहार हा पाहिलांदा करतांना फार काळजी पूर्वक करायचा ह्या सुत्रानेच आम्ही जपानीज जेवण खाण्यास सुरुवात केली होती. रेसिपी मी माझ्या मनानेच बनवली. जे-जे साहित्य मला आवडत ते मी वापरल. पोट भर चार नाही, दहा घास जास्त जेवले मीच नाहीत तर यजमान सुद्धा आणि आहे तो संपवून पुन्हा मागवूया हे हि मी ऐकल मग काय... घासपूस खाणारे माझे हे, आता चिकनच नाही तर मासे हि खाऊ लागले
कटेरी मासा असल्यामुळे लहान बाळा सारखा मी त्यांना सोलून दिला. मी तर खूप खुश झाले. शेवटी हि सुगरणीची कला हो....
साहित्य आणि कृती:--
हिल्सा मासा (नसल्यास दुसरा कोणताही आवडीचा), धने, जिरे, लवंग, दालचिनी, तेजपान, चक्रीफुल, अद्रक, लसून, खोबर, मीठ, कोकम, कांदा, टोमॅटो, तेल, लिंबू, कडीपत्ता, कोथिंबीर,
माशाला लिंबू आणि मीठ लावून मैरीनेट करत ठेवावा, तोपर्यंत सगळा गरम मसाला(खाडे मसाले) एकत्रित तेल न वापरता अद्रक, लसून आणि खोबऱ्याच्या तुकड्या सहित भाजून घ्यावे. खरपूस भाजल्यानंतर छानशी मीठ घालून पेस्ट करावी, आता मासे तेलात थोडेफार दोन्ही बाजूने तळून घ्यावे, जास्त नाही हलकेसे. त्याच तेलात कडीपत्ता, कांदा चांगला परतून घ्यावा मग टोमॅटो थोडा परतला कि कोकम आणि मसाल्याची पेस्ट घालावी. मीठ माशाला आणि पेस्ट मध्ये असल्यामुळे पुन्हा येथे वापरू नये. चांगली उकळी आली कि मासे अलगद करीमध्ये सोडावे. पुन्हा एक उकळी देऊन छानशी कोथिंबीर पसरवावी. आमच्याकडे कोथिंबीर कडीपत्ता नसल्यामुळे मी पुदिना वापरला. तांदळाची भाकरी, बाजरीची भाकरी, भात आणि हो ब्रेड सोबतही हि करी खूप छान लागेल नक्कीच बनवून पहा...
टीप:- मी लिंबू कोकम टोमॅटो तिन्ही वापरले सगळ्यांची चव वेगवेगळी असते, त्यामुळे करी अजून चटकदार होते. आपल्या सोई नुसार जे उपलब्ध असेल ते वापरावे. जास्त फोटोज नाही काढले करी कडे बघून भूक वाढत होती....😂😋
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा