जात्यावरील ओवी....

जेव्हा एक बाळ जन्माला येत तेव्हा त्याच्या हृदयात जर कोणत्याही प्रकारची वाईट भावना, दुःख, जात पात श्रेष्ठ कनिष्ठ, द्वेष, मत्सर, राग हा मुळता जन्मापासून नसतो तर, ह्या भावना समाजातुन मनुष्याच्या मनात रुजवल्या जातात. आणि अशाच काही द्वेषापासून त्या निष्पाप कोमल मनाला दूर ठेवण्यासाठी कुठल्याही प्रकारची बंधने, जाती-धर्म याबद्दलची नकारात्मकता दूरच राहावी याचा आपण प्रयत्न केला पाहिजे. जुन्या बुरसटलेल्या अंधश्रद्धांवरती विश्वास न ठेवता केवळ निर्मळ श्रद्धा आपण अवलंबलेल्या मार्गावर असावी. फार कुठल्या देव, धर्म, जाती, परंपरा यांचा पगडा यात न अडकता केवळ आनंदी स्वछंदी जगण्यासाठी प्रोत्साहन करणे केवळ हा एक धर्म त्या नवीन मनावर बिंबविणे हाच आपला खरा धर्म आहे. सण म्हणजे प्रत्येक ऋतू मध्ये किंवा हंगामात होणारे बदल याचा उत्सव करणे. काही सण हंगामातील पेरण्या होऊन पिकाची वाट पाहण्याचा आहे, तर काही धन धान्य पिकवून साठा करून भरभराटी चा आहे. सर्व सणांचे उत्सव हे शेतकऱ्यांच्या नियमनसूर साजरे केलेले आहेत म्हणजेच, एक निसर्गाला देव मानण्यात येते. यात एकत्र येणे, आनंदी राहणे, आपली श्रद्धा, भक्ती व्यक्त करणे. नाकारात्मकतेपासून दूर राहणे. हाच केवळ उद्देश मनी बाळगून प्रत्येक उत्सव साजरे करावे. एक कोमल निर्मल निष्पाप मनाकडून सर्वांना आषाढी एकादशीच्या आणि आषाढी पौर्णिमेच्या खूप खूप शुभेच्या.

लोक देखोनी उन्मत्त वाराणी आसक्त |
न बोले बुद्धरूप ठेवीले जयनी हात ||
संत तया दारी तिष्ठताती निरंतरी |
पुंडलिकासाठी उभा धन्य धन्य विठ्ठल शोभा |
बौद्ध अवतार घेऊन विटे समाचरण ठेवून ||
धर्म लोपला अधर्म जाहला हे तू न पाहसी |
या लागे बौद्धरुपे पंढरी नांदसी ||
संत एकनाथ महाराज....
पद्यपाणी पद्यपाणी पद्यपाणी

फोटोंच्या मेहनती विषयी थोडे बहुत:
माझ्या पिल्लुच्या फोटोंसाठी सगळ्यांच्या मेहनतीचा वाटा समान आहे. त्याचे कुठल्याही प्रकारचे फोटो काढायचे म्हंटल कि सगळेच तयार असतात. मामा आणि मम्मा ने टाळ, चंदन, बुक्का, अष्टगंध, सॅंडल आणली. हे सगळ सामान आणायला निघालो आणि मुसळधार पाऊस आला तसेच चिंब भिजत गाडीवर भर वेगात घरी निघून आलो, पणजी आई कडून टोपी आणली, घरा मागे राहण्याऱ्या जगताप आज्जी ने लहान असतांना ड्रेस आणला होता त्यावर आकाशी जॅकेट सुद्धा आहे, पण सद्या उपयोगी आला तो हा पांढरा पोशाख, आशा मावशीची ओढणी घेतली, तुळशीची माळ मी एकदा सात आठ वर्षांपूर्वी सहलीला गेले होते तेव्हा आणली होती. तेव्हा मी याचा कदापी विचार केला नव्हता कि माझ्या बाळाच्या फोटोशूट साठी मला तिचा वापर होईल, मासी ने आणि मम्मा ने पिल्लूला नटवलं जे फार अवघड काम होते. त्याहूनही अवघड असे कि पिल्लू ने सर्व फोटोशूट करायला फार सहकार्य केले तो नेहमीच मला खूप आनंदी ठेवतो त्याच्या ह्या गोजिऱ्या वारकऱ्याच्या रूपाने तर माझ्या डोळ्यात अश्रू आणले निसर्गाची मी खूप आभारी आहे कि त्याने माझ्या पदरी ह्या सुंदर गोजिऱ्या बाळाला दिले आणि ह्या सगळ्या फोटोशूट, फोटो आणि व्हिडीओ चा आनंद आई बाबांनी सर्वात जास्त उचलला, बाकी वारकरी संप्रदया बद्दलची  बरीचशी माहिती त्यांनी आम्हाला दिली दिवसभर अभंग आणि गाणी याचा गजर चालूच होता. मासी मामा ने पटापट एडिटिंग करून दिले मी वरील लेख हा एकादशीच्या आदल्या दिवशीच लिहून ठेवला होता. अशी हि मेहनत घरातल्या ऐकून ऐकून माणसाने उचलली. कुणालाही उपवास नसतांना रताळी, साबुदाणा वडा, बटाटा चटणी, दही, तळलेली मिरची असे एकादशीचा दुप्पट खाशी फराळ मात्र दणकावुन केले. ड्याडींची आम्हाला khupआठवण आली. असे आनंदी उत्साही आमचे छोटेसे कुटुंब.

राजश्री जगताप✍️