मुख्य सामग्रीवर वगळा

 

प्रत्युषप्राण्यांवरीलप्रेम....

हंबाआहंबाआआ...., मैंऐऐऐ...., भू...भू..भू.. माऊमाऊमाऊ...., बट...हूँ...हूँ....(बटरफ्लायउडालीहेअसेप्रत्युषचेशब्दलहानबाळाचेशब्दम्हणजेहेउच्चारनैसार्गिगरित्यायेतअसतातबाळानेप्राण्यांचीहिबोबड्याप्रेमानेठेवलेलीनावे... 

हंबापाहिल्याकित्यांच्याकडेझेपाघेतोहंबावरबसायचाहट्टआणिआपणघाबरतघाबरतबसवलंतरीतोउतरायचंनावअजिबातघेतनाहीआणित्याहंबाकाहीपाळीवनाहीततरीसुद्धाआपणमुक्याजनावरांवरतीविश्वासठेवूशकतोत्यारस्त्यानेनेहमीफिरतअसतातपणकधीकुणालामारतनाहीतप्रत्युषच्यात्याचांगल्यामैत्रिणीझाल्यात्याचबरोबरसकाळीसबकऱ्यासुद्धायेतातत्यापणबघायलात्यांनाहातलावायलात्यालाखूपआवडतेदुदूपीत्यांचंम्हंटलकिगोडहसतो....

कॅबिलातरत्याचीखूपखूपआवडतीमैत्रीणतिलाजेवायलादेतोत्याच्याहातातकायअसेलतेतिलाखाऊघालतोपीई..पीई..पीई..जबरदस्तीनेपाणीपाजतोअरेबाळतीग्लासातूनपाणीनाहीपीततरीऐकतोकुठेतिचीसगळेबाळदूधपितांनाअसंकुतूहलानेत्यांच्याकडेबघतोतूपणपीजाबाळअसंम्हंटलकिहेहेहेएएम्हणूनबाजूलापळतोप्राण्यांचेआवाजकाढायचाप्रयत्नकरतोगोगलगायझुरळफुलपाखरूपकडायलाधावतोत्यांच्याजवळअगदीहळूचजातोबरोबरत्याच्याहातातयेतातदेखीलखूपआश्चर्यआणिनवलवाटतमलात्याचआजकालचीहिपिढीएवढीहुशारआहेकित्यांनाकोणतीहीगोष्टशिकवण्याचीआवश्यकतानाहीत्यांनाउपजतचह्यासगळ्यागोष्टीचज्ञानअवगतआहेप्रत्युषलास्वछंदीबागडायलाखूपआवडतआणिमीसुद्धात्यासाठीअडवतनाहीत्यालाज्याज्यागोष्टींमध्येआनंदआहेत्यात्यागोष्टीमीत्यालाकरूदेतेफक्तह्याकोविड  वातावरणातथोडीकाळजीघ्यावीलागलीपरंतुमीकुठलीचगोष्टथांबविलीनाहीबाळालाजेखेळतायेईलतेखेळूदिलेबागडूदिलेत्यामुळेहिनाजुकशीकळीउमलतांनाचाजोअत्यानंदआहेतोउपभोगण्याचीहिमज्जाचकाहीऔरआहे

मलात्यालाहेमलकसानागपूरआनंदवनयेथेघेऊनजाण्याचीईच्छाआहेमुलांनाप्राणीमात्रांवरतीप्रेमकरायलाआवडतपरंतुहल्लीच्याह्यासिमेंटकॉंक्रेन्टच्यादुनियेतहेसगळंलुप्तहोतचाललंआहेत्यामुळेप्रत्युषचीहिनाजूकप्रेमळभावनात्याच्यामनावरआयुष्यभरराज्यकरोआणिहेशिकण्याचीसुरवातम्हणजेमहाराष्ट्रातातीलएकमेवठिकाणम्हणजेडॉबाबाआमटेयांनीबनविलेलाआनंदवनदाखवण्याचीमलाईच्छाआहे

मलाह्याबाबतीतजास्तज्ञाननाहीपणमुलांसाठीआईवडिलांचानवीनअभ्यासक्रमसुरुहोतोचत्यांच्याआवडीनिवडीओळखूनत्यांनायोग्यमार्गदर्शनकरतायेण्यासाठीपालकांनासुद्धानवनवीनशिक्षणघ्यावेलागतेआणिआताह्याचनवनवीनशिक्षणालाआमचीसुरवातझालीम्हणायचं

सत्त्यानवीनअभ्यासक्रमालासुरवातकर... हा..हा...हा....हा.....

राजश्रीजगताप.



टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

झाहली पहाट उठ शिंप सडा माऊले, दाराकडे वळली तुझ्या गौतमाची पाऊले.....             २०२० हे वर्षे संपूर्ण जगासाठी फार दु : खद आणि भयानक असे वर्ष आहे. खिडकीतून बाहेर डोकावले तरी कुठेतरी काहीतरी वाईट बातमी म्हणा, घराघरात क्लेश म्हणा, कुणाच्या आजारपणाची बातमी तर, कुणाच्या मृत्यूची बातमी, त्यात ह्या एवढ्या मोठ्या जागतिक संकटात देश जगत असतांना काही बलात्काराच्या बातम्या ऐकून तर मन खिन्न राहून जात. सगळीकडे नैराश्यमय वातावरण असल्याने घराघरात मानसिक संतुलन राखून ठेवणे, शांतात राखून ठेवणे आणि सकारात्मक आनंदीमय वातावरण टिकवून ठेवणे हे फार कठीण झाले आहे. घरातून बाहेर जरी काही कामानिमित्त पडले तरी, सगळी कामे निटनेटकी होतीलच असे अजूनही परिस्थिती सुधारलेली नाहीये. दळणवळ सुविधा अजून नीटनेटकी सुरळीत झालेली नाहीए, कारखान्यातून येणारा माल अथवा त्याची बाजारपेठ मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध होत नाहीए, आर्थिक परिस्थिती समान्य नागरीकापासून ते देशापर्यंत ढासाळलेली आहे. हि अशी मुख्य करणे आहेत, त्यात अजून कटाक्षाने पहिले तर गोरगरीबांचे हाल कसे कसे झाले आहेत याची तर ...

जात्यावरील ओवी....

जात्यावरील ओवी....       “जात” म्हणजे दळणाच जात, हे आपल्या संस्कृतीचा अनमोल ठेवा आहे. परंतु ते हल्ली संस्कृती मधून जात आहे. तरी देखील त्याच्यातून दळल्या गेल्येल्या, पडलेल्या पिठातून मात्र जे विद्यापीठ उभारलं आहे ते मात्र अजूनही साबूत आहे. ते म्हणजे केवळ जात्यावर गायलेल्या त्या ओव्यांमधून. ओवी म्हंटल कि चटकन डोळ्यासमोर नाव येत ते बहिणाबाईंच, तसेच जनाबाई.. “बहिणाबाई” म्हणतात ह्या जात्याला मुळात जात म्हणू नये घरोट म्हणाव आणि त्यावर देखील त्यांनी एक ओवी गायलेली आहे. त्याची कारणे त्यांनी त्या ओवीत समजावली आहे. जात का म्हणू नये? देवा घरोट घरोट तुझ्या मनातली गुट साऱ्या दुनियाच पोट घरी कर्माचा मरोट तुझ्या मनातली गुट अरे जोडता तोडलं त्याले नात म्हणू नये ज्याच्यातून येत पीठ त्याले जात म्हणू नये घरोट का म्हणायच? त्यात आहे घर घर आपल्या घराची   अरे त्यात आहे घर घर भरल्या आभाळाची ओवी सुचते कशी? अरे घरोटा घरोटा तुझ्यातून पडे पीठहे तस तस माझ गाण पोटातून येत व्हटी        ह्या ओव्या...

नणंद.....

नणंद.....           मृणाल हि तिच्या नंदेचीच पसंती म्हणजे कांदा पोह्यांच्या कार्यक्रमात सर्वात आधी तिनेच पसंती दाखवलेली. तशी मृणाल दिसायला सुंदर, चपळ, आणि स्पष्ट वक्ता असल्यामुळे तिला नापसंती कुणाकडून मिळत नसे. मृणाल ला लाडाने सर्वच मनु म्हणत. लग्न ठरल्यानंतर नंदेच आणि तीच छान जमल दोघी नेहमी बोलत असत. दुसरी नणंद फारशी फोन वर बोलत नसे. पण मनु ला दोघीहि छान वाटल्या. लग्नानंतर काही दिवस मैत्रिणीं सोबत बोलायला भेटले नाही, त्यावेळेस मनु ला अस जाणवलं आता नंदाच आपल्या मैत्रिणी त्यामुळे ती त्यांच्यासोबत मनमोकळ बोलत असे. नवरा-बायकोतील नवीन गोड गोष्टी त्यांना सांगत असे. अस लाग्नानंतर जवळजवळ सात आठ महिने सुरु होत. पण त्यावेळेत मनु च्या लक्षात एक गोष्ट आली होती. नवरा बऱ्याचशा व्यवहारांची चर्चा मनु सोबत करत नसे. हि गोष्ट मनु ला सुरवातीला काही महत्वाची वाटली नव्हती. परंतु जसा-जसा काळ पुढे ढकलत होता. तस-तस मनुला तिची नोकरी सोडल्याच दुखः वाटू लागल, तिला भीतीदायक विचार घेरू लागले. कारण, खरच आजकाल कुणावर अवलंबून आयुष्य किती भयानक असत हे काही शब्दात सांगायची गरज नाही. प...