जागतिक महिला दिनाच्या शुभेच्छा

होळी निमित्त नवीन ज्वेलरी आली, भयंकर कामाच्या व्याप्यात एकटीने एकदिवस एक रात्रभर फोटोशूट व्हिडीओग्राफी केली.... ज्वेलरीची प्रायसिंग ट्यागींग करणं फोटो साठी तयार होणं प्रत्येक सेट वर शोभेल अशी साडी मेकअप गेटअप सगळं परफेक्ट बसवणं दहा फोटो काढून एक सिलेक्ट करणं 2,4 व्हिडीओ काढून एक सिलेक्ट करणं घरातली काम वेगळी..

मी ज्वेलरी बिसनेस सुरु करताना "ऑनलाईन" सुरु केला मला ऑनलाईन अधिक जास्तीस्त जास्त ऑफलाईन ऑर्डर्स मिळत गेल्या त्यामुळे बरेच फोटोशूट व्हिडीओशूट नकरताच ज्वेलरी सेल झाल्या त्यामुळे माझ्या बऱ्याचशा फॉलोवर्स ला माझ्यामधील सर्व डिझाइन्स पाहायला मिळाल्या नाहीत आणि त्यामुळेच मी आता ठरवलं सर्व डिझाइन्स चे फोटोस व्हिडीओस करूनच पुढील दागिन्यांची विक्री सुरु करायची....

त्यासाठी भरपूर मेहनत भरपूर वेळ एकटीला द्यावा लागेल. दोन वेळेस दोन मुलींना ज्वेलरीचे काम दिले, फोटोग्राफर ला काम दिले मनाजोग काम कुणीच केले नाही आता पासून पुढे स्वतःच सगळी काम करायचे ठरवले.... नऊ हातांची ताकत एकाच हातात आहे बरं….. बाकी वरील विचार येतो कधी मध्ये डोक्यात……. होळीच्या आणि जागतिक महिलादिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा...... Rajashri Jagtap

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

झाहली पहाट उठ शिंप सडा माऊले, दाराकडे वळली तुझ्या गौतमाची पाऊले..... २०२० हे वर्षे संपूर्ण जगासाठी फार दु : खद आणि भयानक असे वर्ष आहे. खिडकीतून बाहेर डोकावले तरी कुठेतरी काहीतरी वाईट बातमी म्हणा, घराघरात क्लेश म्हणा, कुणाच्या आजारपणाची बातमी तर, कुणाच्या मृत्यूची बातमी, त्यात ह्या एवढ्या मोठ्या जागतिक संकटात देश जगत असतांना काही बलात्काराच्या बातम्या ऐकून तर मन खिन्न राहून जात. सगळीकडे नैराश्यमय वातावरण असल्याने घराघरात मानसिक संतुलन राखून ठेवणे, शांतात राखून ठेवणे आणि सकारात्मक आनंदीमय वातावरण टिकवून ठेवणे हे फार कठीण झाले आहे. घरातून बाहेर जरी काही कामानिमित्त पडले तरी, सगळी कामे निटनेटकी होतीलच असे अजूनही परिस्थिती सुधारलेली नाहीये. दळणवळ सुविधा अजून नीटनेटकी सुरळीत झालेली नाहीए, कारखान्यातून येणारा माल अथवा त्याची बाजारपेठ मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध होत नाहीए, आर्थिक परिस्थिती समान्य नागरीकापासून ते देशापर्यंत ढासाळलेली आहे. हि अशी मुख्य करणे आहेत, त्यात अजून कटाक्षाने पहिले तर गोरगरीबांचे हाल कसे कसे झाले आहेत याची तर ...

अधिक वाचा

जात्यावरील ओवी....

जात्यावरील ओवी.... “जात” म्हणजे दळणाच जात, हे आपल्या संस्कृतीचा अनमोल ठेवा आहे. परंतु ते हल्ली संस्कृती मधून जात आहे. तरी देखील त्याच्यातून दळल्या गेल्येल्या, पडलेल्या पिठातून मात्र जे विद्यापीठ उभारलं आहे ते मात्र अजूनही साबूत आहे. ते म्हणजे केवळ जात्यावर गायलेल्या त्या ओव्यांमधून. ओवी म्हंटल कि चटकन डोळ्यासमोर नाव येत ते बहिणाबाईंच, तसेच जनाबाई.. “बहिणाबाई” म्हणतात ह्या जात्याला मुळात जात म्हणू नये घरोट म्हणाव आणि त्यावर देखील त्यांनी एक ओवी गायलेली आहे. त्याची कारणे त्यांनी त्या ओवीत समजावली आहे. जात का म्हणू नये? देवा घरोट घरोट तुझ्या मनातली गुट साऱ्या दुनियाच पोट घरी कर्माचा मरोट तुझ्या मनातली गुट अरे जोडता तोडलं त्याले नात म्हणू नये ज्याच्यातून येत पीठ त्याले जात म्हणू नये घरोट का म्हणायच? त्यात आहे घर घर आपल्या घराची अरे त्यात आहे घर घर भरल्या आभाळाची ओवी सुचते कशी? अरे घरोटा घरोटा तुझ्यातून पडे पीठहे तस तस माझ गाण पोटातून येत व्हटी ह्या ओव्या...

अधिक वाचा

पावसाच्या रेघात खेळ-खेळू दोघात....!

पावसाच्या रेघात खेळ-खेळू दोघात....! पाऊस कुणाला आवडत नाही?,--सगळ्यांनाच आवडतो.. अस मला नेहमी वाटायच पण, असे अपवादात्मक लोक बरेच आहेत बरं... म्हणजे त्यांना मी Boaring Item म्हणते. आणि मला अशा लोकांच खूपच आश्चर्य वाटत, राग येतो आणि हसू पण येते. आश्चर्य यासाठी कि पहिल्या पावसाच्या सरी अंगावर बरसून संपूर्ण देहालाच नाही तर मनाला देखील एक-एक थेंब चिंब करत असतो. आणि हा इतका सुखाचा क्षण कसा बर यांना आवडत नाही. ऋतूंचा आस्वाद घेणे ह्या लोकांना का आवडत नाही? किंवा तो घेता येत नाही, ‘कमाल आहे राव’...! राग यासाठी येतो कि हे स्वतः तर पावसाच्या सरींचा आनंद लुटत नाहीत, दुसऱ्याला हि घेऊ देत नाहीत, नाही,.. म्हणजे काळजी स्तवच असत हे सगळ पण, आजारी आपण कुठल्याही कारणाने पडू शकतोच ना.? मग पावसात भिजल्याने आजारपण आले तर एवढ काय वाईट आहे..? ह्म्म्म्... आणि हसू याचे येते कि बिचारे त्यांना जगायचं कस मुळात हेच ठाऊक नसत. आपण जगून दाखवलं तरी ते त्यांना फारस जमत नाही, कारण तीही एक कला आहे जी मला अवगत आहे... हाहःह्ह...! ...

अधिक वाचा

क्षणांनी भरलेले आभाळ...!

हा ब्लॉग शोधा